Över Hunnert Johr is dat nu al her

Hunnert Johr is dat nu al her,
dat de Verein gründ worr in Wies'dermeer.
Völ Johr ging'n in 't Land,
bit de Verein wurr bekannt.
Vor hunnert Johr harrn de Lü ok nich völ Tied,
boßelt wurr nur in de Wintertied.

In't Sommer de Feldarbeit wurr daan,
dormit man de Winter kunn överstahn.
Man muß na d' Stadt henlopen
un kunnst nich völ kopen,
denn Geld weer en Rarität,
man so weer domols de Tied.

Mit 'n Fründschaftskampf in Rispel fung dat an,
se harrn woll völ Freud doran.
De Spaaß sull dat noch faken geben,
denn bloß arbeiten weer ok kien Leben,
un so, bit no Hus henfohren,
beschloten se, en Verein to woren.

Johann Behrends wurr dör 't Klootscheten bekannt
in't Ostfresen- un Ollnbörgerland.
Jeden Winter harrn se weer Spaaß doran,
de Kloot to schmieten över 't Land.
Denn keem de i. Weltkrieg sodann
un de Kloot wurr in d' Eck verbannt.

Man ok de Johren ging'n vörbi,
un se weern weer mit Freud dorbi.
Boßelt harrn se gern mehr, doch muß erst 'n betern Weg her.
Familie Kleihauer erklärt sük bereit,
en Weg to stellen, de dör hör Land geiht.

Völ Johr hebbt se Freud doran,
denn kummt de 2.Weltkrieg sodann.
Ok nu kien een an 't Boßein denkt,
anner Sorgen de Gedanken lenkt.
De Krieg hett völ Elend bracht,
man denn wurr weer an 't Boßeln docht.

De Verkehr, de wurd nu mehr
un nee Straten mutten her.
So mokt dat Boßein noch mehr Spaaß,
und se sünd jeden Sonndag up Straat.
Fründschaftskämpfe sünd nu old
un Punktkämpfe kaamt nu bold.

Uns Mannlü hebbt Meistertitels haalt
un völ Pokalen för't Lokal.
De Klootscheeters sünd ok faken up Tour,
se verteidigt de Wanderfahn mit Bravour.
De Jugend is mit Freud dorbi
un Meistertitels brogen se all herbi.

Bit to de 85 jährige Vereinsgeschicht'
existeern de Froen in uns Verein nicht.
För so manche Keerl wurr dat en Problem,
se wulln dat nämlich nich geern sehn.
En Fro hört doch in 't Huus bi 't Kind
un nich in de frische Boßelwind.

De Erfolg leet nich lang up sük luurn,
de Froen al 'n poormaal Meister wuurn.
Se hebbt al haalt so manche Pokal,
de staht in uns Vereinslokal.
Vereint sall dat nu wiedergahn,
denn blifft ok de Verein bestahn.
Hebbt Spoß doran noch manche Johr
bi't to uns tweehunnerts Jubiläumsjohr!!

En Gedicht van Gesine Habben

Nur kein Ehrenamt

Willst du froh und glücklich leben?
Laß`kein Ehrenamt dir geben!
Willst du nicht zu früh ins Grab,
lehne jedes Amt glatt ab!

So ein Amt bringt niemals Ehre,
denn der Klatschsucht scharfe Schere
schneidet boshaft dir, schnipp, schnapp,
deine Ehre vielfach ab.

Wieviel Mühe, Sorgen, Plagen,
wieviel Ärger mußt du tragen,
gibst viel Geld aus, opferst Zeit,
und der Lohn? UNDANKBARKEIT!

Selbst dein Ruf geht dir verloren,
wirst beschmutzt vor Tür und Toren,
und es macht ihn oberfaul,
jedes ungewaschene Maul!

Ohne Amt lebst du so friedlich
und so ruhig und gemütlich,
du sparst Kraft und Geld und Zeit,
wirst geachtet weit und breit!
Drum rat`ich dir im Treuen,
willst du Weib und Kind erfreuen,
soll dein Kopf dir nicht mehr brummen,
laß 'das Amt doch anderen DUMMEN.

(VERFASSER UNBEKANNT)

Boßelerleed

Wi sünd de Boßler van 't Wies'dermeer,
wi smiet bi Sünnenschien un Regenweer.
Siet hunnert Johren doon wi dat,
un sünd dat immer noch nich satt.
Un is uns mool 'n good'n Smeet gelungen,
denn word bi uns weer düchtig sung'n.
Wi sünd de Boßler van 't Wies 'dermeer,
wi smiet bi Sünnenschien un Regenweer.

Wenn bi Winterdag de kohle Frost kummt,
denn nehmt wi all unsern Kloot to Hand.
Mit alle Mann geiht dat querfeldin,
nieten woord de Schot denn mit 'n Trüll.
Un wenn de Wettkampf is denn endlich wunn'n,
denn woord van all dor weer düchtig sung'n.
Wi sünd de Klootscheters van 't Wies 'dermeer,
wi smiet bi Sünnenschien un Regenweer.

Wenn bi Sömmerdag de Sünn an Himmel steiht,
denn is de Tied, uns mool to vergnögen.
Mit Rad'n mookt wi uns denn all up de Padd,
un fohr'n dör uns moje Heimatland.
Wenn't düster woord, denn sünd wi weer to Huus,
un achteran woord weer düchtig sung'n.
Wi sünd de Klootscheters van 't Wies 'dermeer,
wi smiet bi Sünnenschien un Regenweer.

Text:         Reinhard Hülts
Bearbeitung: Johann Focken
Arrangiert: Ems-Jade-Musikanten

Ostfreeslandleed

In Ostfreesland is't am besten
over Freesland geiht der niks.
War sünd wall de Wichter mojer
war de Jungse wall so fix?
In Ostfreesland mag ik wesen
anners nargens lever wesen;
over Freesland geiht der niks
over Freesland geiht der niks.

Nee, 't is nargens, nargens beter
as war hoch de Dieken stahn,
war up't Eiland an de Dünen
hoch hennup de Bulgen slaan;
war so luut de Nordsee bullert
war ji könen up de Dullert
Dreemast-Schippen fahren sehn
Dreemast-Schippen fahren sehn.

Nargens bleiht de Saat so moje,
nargens is de Buur so riek,
nargens sünd de Kojen fetter,
nargens geiht de Ploog so liek,
nargens gifft so faste Knaken,
weet man leckerder to maken
Botter, Kees un Karmelkbree,
Botter, Kees un Karmelkbree.

För Ostfreesland, för Ostfreesland
laat ik Bloot un Leven geern,
weer ik man weer in Ostfreesland
war so mennig söte Deern.
In de Frömde wünsk ik faken:
Kunn 'k doch Moders Breepott koken
hören weer in d' Hörn bi 't Füür
hören weer in d' Hörn bi 't Füür.

Lüch up un fleu herut

von Hannes Fleßner

Moder, do mi den Pockholter her
un ok mien Flüchterkloot,
wi fragen nich na Wind und Wäär,
dat sit uns so in´t Blood.
Lüch up un fleu herut!
Hier uu an un denn liekut!
Lüch up an un denn liekut!

 
Singt up´t Gröönland de kalte Frost,
denn hett´ erst richtig Art!
De Käklers un Mäklers, de hemm so´n Dörst
un brengen uns in Fahrt!
Mennigeen deit´n düchtigen Schööt
un word d´ rein bi düll -
Hauptsaak, he kummt noch aver d´Gööt
un hett´n gooden Trüll!
 
 
Moder, do mi den Pockholter her
un ok mien Flüchterkloot,
wi fragen nich na Wind und Wäär,
dat sit uns so in´t Blood.
Lüch up un fleu herut!
Hier uu an un denn liekut!
Lüch up an un denn liekut!
 
 
´n richtigen Frees hett´n Kloot vör´d Döör,
un wenn ut Isder is,
man bäter is Holt mt wat Lot d´rdör,
knap´n Pund,dat is wiß.
Ok bi´t Boßeln in´d Sömmertied,
wenn d´Rogg un Hocken steiht,
weet wi, dat uns Freesenspill
sienoit nich unnergeiht!
 
 
Moder, do mi den Pockholter her
un ok mien Flüchterkloot,
wi fragen nich na Wind und Wäär,
dat sit uns so in´t Blood.
Lüch up un fleu herut!
Hier uu an un denn liekut!
Lüch up an un denn liekut!