KBV Frisch weg Wiesedermeer


ver Hunnert Johr is dat nu al her

Hunnert Johr is dat nu al her,
dat de Verein grnd worr in Wies'dermeer.
Vl Johr ging'n in 't Land,
bit de Verein wurr bekannt.
Vor hunnert Johr harrn de L ok nich vl Tied,
boelt wurr nur in de Wintertied.

In't Sommer de Feldarbeit wurr daan,
dormit man de Winter kunn verstahn.
Man mu na d' Stadt henlopen
un kunnst nich vl kopen,
denn Geld weer en Raritt,
man so weer domols de Tied.

Mit 'n Frndschaftskampf in Rispel fung dat an,
se harrn woll vl Freud doran.
De Spaa sull dat noch faken geben,
denn blo arbeiten weer ok kien Leben,
un so, bit no Hus henfohren,
beschloten se, en Verein to woren.

Johann Behrends wurr dr 't Klootscheten bekannt
in't Ostfresen- un Ollnbrgerland.
Jeden Winter harrn se weer Spaa doran,
de Kloot to schmieten ver 't Land.
Denn keem de i. Weltkrieg sodann
un de Kloot wurr in d' Eck verbannt.

Man ok de Johren ging'n vrbi,
un se weern weer mit Freud dorbi.
Boelt harrn se gern mehr, doch mu erst 'n betern Weg her.
Familie Kleihauer erklrt sk bereit,
en Weg to stellen, de dr hr Land geiht.

Vl Johr hebbt se Freud doran,
denn kummt de 2.Weltkrieg sodann.
Ok nu kien een an 't Bo횩ein denkt,
anner Sorgen de Gedanken lenkt.
De Krieg hett vl Elend bracht,
man denn wurr weer an 't Boeln docht.

De Verkehr, de wurd nu mehr
un nee Straten mutten her.
So mokt dat Bo횩ein noch mehr Spaa,
und se snd jeden Sonndag up Straat.
Frndschaftskmpfe snd nu old
un Punktkmpfe kaamt nu bold.

Uns Mannl hebbt Meistertitels haalt
un vl Pokalen fr't Lokal.
De Klootscheeters snd ok faken up Tour,
se verteidigt de Wanderfahn mit Bravour.
De Jugend is mit Freud dorbi
un Meistertitels brogen se all herbi.

Bit to de 85 jhrige Vereinsgeschicht'
existeern de Froen in uns Verein nicht.
Fr so manche Keerl wurr dat en Problem,
se wulln dat nmlich nich geern sehn.
En Fro hrt doch in 't Huus bi 't Kind
un nich in de frische Boelwind.

De Erfolg leet nich lang up sk luurn,
de Froen al 'n poormaal Meister wuurn.
Se hebbt al haalt so manche Pokal,
de staht in uns Vereinslokal.
Vereint sall dat nu wiedergahn,
denn blifft ok de Verein bestahn.
Hebbt Spo doran noch manche Johr
bi't to uns tweehunnerts Jubilumsjohr!!

En Gedicht van Gesine Habben

 

Nur kein Ehrenamt

Willst du froh und glcklich leben?
La`kein Ehrenamt dir geben!
Willst du nicht zu frh ins Grab,
lehne jedes Amt glatt ab!

So ein Amt bringt niemals Ehre,
denn der Klatschsucht scharfe Schere
schneidet boshaft dir, schnipp, schnapp,
deine Ehre vielfach ab.

Wieviel Mhe, Sorgen, Plagen,
wieviel 훣ger mut du tragen,
gibst viel Geld aus, opferst Zeit,
und der Lohn? UNDANKBARKEIT!

Selbst dein Ruf geht dir verloren,
wirst beschmutzt vor Tr und Toren,
und es macht ihn oberfaul,
jedes ungewaschene Maul!

Ohne Amt lebst du so friedlich
und so ruhig und gemtlich,
du sparst Kraft und Geld und Zeit,
wirst geachtet weit und breit!
Drum rat`ich dir im Treuen,
willst du Weib und Kind erfreuen,
soll dein Kopf dir nicht mehr brummen,
la 'das Amt doch anderen DUMMEN.


(VERFASSER UNBEKANNT)

 

Boelerleed

Wi snd de Boler van 't Wies'dermeer,
wi smiet bi Snnenschien un Regenweer.
Siet hunnert Johren doon wi dat,
un snd dat immer noch nich satt.
Un is uns mool 'n good'n Smeet gelungen,
denn word bi uns weer dchtig sung'n.
Wi snd de Boler van 't Wies 'dermeer,
wi smiet bi Snnenschien un Regenweer.

Wenn bi Winterdag de kohle Frost kummt,
denn nehmt wi all unsern Kloot to Hand.
Mit alle Mann geiht dat querfeldin,
nieten woord de Schot denn mit 'n Trll.
Un wenn de Wettkampf is denn endlich wunn'n,
denn woord van all dor weer dchtig sung'n.
Wi snd de Klootscheters van 't Wies 'dermeer,
wi smiet bi Snnenschien un Regenweer.

Wenn bi Smmerdag de Snn an Himmel steiht,
denn is de Tied, uns mool to vergngen.
Mit Rad'n mookt wi uns denn all up de Padd,
un fohr'n dr uns moje Heimatland.
Wenn't dster woord, denn snd wi weer to Huus,
un achteran woord weer dchtig sung'n.
Wi snd de Klootscheters van 't Wies 'dermeer,
wi smiet bi Snnenschien un Regenweer.

Text:         Reinhard Hlts
Bearbeitung: Johann Focken
Arrangiert: Ems-Jade-Musikanten

 

Ostfreeslandleed

In Ostfreesland is't am besten
over Freesland geiht der niks.
War snd wall de Wichter mojer
war de Jungse wall so fix?
In Ostfreesland mag ik wesen
anners nargens lever wesen;
over Freesland geiht der niks
over Freesland geiht der niks.

Nee, 't is nargens, nargens beter
as war hoch de Dieken stahn,
war up't Eiland an de Dnen
hoch hennup de Bulgen slaan;
war so luut de Nordsee bullert
war ji knen up de Dullert
Dreemast-Schippen fahren sehn
Dreemast-Schippen fahren sehn.

Nargens bleiht de Saat so moje,
nargens is de Buur so riek,
nargens snd de Kojen fetter,
nargens geiht de Ploog so liek,
nargens gifft so faste Knaken,
weet man leckerder to maken
Botter, Kees un Karmelkbree,
Botter, Kees un Karmelkbree.

War in d' Wagen Trf un Kienholt
worden haalt van't Hochmoor heer;
war de heel Welt sk lstig
maakt up't Is bi't Eierbeer;
war s'in't Feld mit Kloten scheten
war se Bookweit-Schubbers eten;
Harm up Freersfoten geiht
Harm up Freersfoten geiht.

Fr Ostfreesland, fr Ostfreesland
laat ik Bloot un Leven geern,
weer ik man weer in Ostfreesland
war so mennig ste Deern.
In de Frmde wnsk ik faken:
Kunn 'k doch Moders Breepott koken
hren weer in d' Hrn bi 't F梟r
hren weer in d' Hrn bi 't F梟r.

  

Lch up un fleu herut

von Hannes Flener


Moder, do mi den Pockholter her
un ok mien Flchterkloot,
wi fragen nich na Wind und W狎r,
dat sit uns so in큧 Blood.
Lch up un fleu herut!
Hier uu an un denn liekut!
Lch up an un denn liekut!

 
Singt up큧 Gr拓nland de kalte Frost,
denn hett erst richtig Art!
De Kklers un Mklers, de hemm so큡 Drst
un brengen uns in Fahrt!
Mennigeen deit큡 dchtigen Sch拓t
un word d rein bi dll -
Hauptsaak, he kummt noch aver d퀶拓t
un hett큡 gooden Trll!
 
 
Moder, do mi den Pockholter her
un ok mien Flchterkloot,
wi fragen nich na Wind und W狎r,
dat sit uns so in큧 Blood.
Lch up un fleu herut!
Hier uu an un denn liekut!
Lch up an un denn liekut!
 
 
큡 richtigen Frees hett큡 Kloot vr큕 D拓r,
un wenn ut Isder is,
man bter is Holt mt wat Lot d큥dr,
knap큡 Pund,dat is wi.
Ok bi큧 Boeln in큕 Smmertied,
wenn d큃ogg un Hocken steiht,
weet wi, dat uns Freesenspill
sienoit nich unnergeiht!
 
 
Moder, do mi den Pockholter her
un ok mien Flchterkloot,
wi fragen nich na Wind und W狎r,
dat sit uns so in큧 Blood.
Lch up un fleu herut!
Hier uu an un denn liekut!
Lch up an un denn liekut!









Seite zuletzt geändert am: 22.07.2007, 15:39 von Johann Kruse
Designed by Johann Kruse